Operacje chirurgiczne prostaty

Operacja chirurgiczne prostaty może być wymagana w przypadku powiększenia prostaty, zarówno w przebiegu łagodnym, jak i nowotworowym. Metod leczenia operacyjnego jest bardzo wiele, jedną z nich jest przezcewkowa elektoresekcja gruczołu krokowego, zalecana osobom z objawami średnio i mocno uciążliwymi i prostatą mieszczącą się w granicach od 3 do 8 cm. Kolejna to przezcewkowe nacięcie gruczołu krokowego skierowana do mężczyzn, których prostata ma mniej niż 3, 5 cm oraz nie utrudnia bardzo odpływu moczu. Następna to otwarta prostatektomia polecana pacjentom, których prostata jest duża i wynosi ponad 8 cm. Inna możliwość to steny wewnątrzcewkowe zalecane u pacjentów, którym nie można podać narkozy. Przeprowadza się również przezcewkową ablację igłową oraz przezcewkową termoterapię mikrofalową, skierowaną głównie do pacjentów, którzy wolą zabieg małoinwazyjny lub z innych przyczyn nie można wykonać u nich zabiegu inną metodą. Popularne jest także leczenie laserowe, stosowane często u mężczyzn przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, gdyż wywołuje minimalne krwawienie. Każda z powyższych metod ma pewne wady, jak i zalety, a wybór metody leczenia jest bardzo złożony i zależny od wielu czynników np. nasilenia objawów, wielkości prostaty, historii choroby, ale także przede wszystkim od opinii lekarza prowadzącego oraz w pewnym stopniu od wyboru pacjenta.

Operacje urologiczne prostaty

Prostata, nazywana również gruczołem krokowym oraz sterczem często u mężczyzn powyżej 45 roku życia ulega znacznemu powiększeniu. Ze względu na swoją lokalizację, czyli usytuowanie w dolnej części pęcherza moczowego jej powiększenie odbija się na możliwości oddawania moczu. Chociaż nie do końca poznane są wszystkie czynniki wpływające na rozwój tej choroby, to jedną z przyczyn bezsprzecznie mająca na to wpływ są zaburzenia hormonalne, które pojawiają się w wyniku starzenia się organizmu. Leczenie operacyjne prostaty brane jest pod uwagę w sytuacji, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi pożądanych rezultatów lub jest źle tolerowane, a także, gdy pojawiają się powikłania, lub jest duże ryzyko ich wystąpienia. Powikłania to między innymi zastój moczu, powiększenie i niewydolność nerek, nawracające infekcje dróg moczowych, krwiomocz. Celem operacji urologicznych prostaty jest umożliwienie przepływu moczu oraz zmniejszenie lub zlikwidowanie innych dolegliwości. Lekarz prowadzący po zapoznaniu się z historią choroby, ogólnym stanem zdrowia pacjenta oraz jego preferencjami co do wyboru metody podejmuje ostateczną decyzję i wybiera najkorzystniejszą dla danego przypadku metodę leczenia operacyjnego.

Bezkrwawy laser

Operacja laserowa gruczołu krokowego jest metodą pozwalającą na bardzo niewielką, wręcz minimalną utratę krwi. Dlatego często nazywana jest zabiegiem bezkrwawym. W przypadku łagodnego powiększenia prostaty stosuje się dwa rodzaje operacji laserowej gruczołu krokowego. Pierwszy to laserowa waporyzacja, inaczej odparowania prostaty. Zabieg ten polega na podgrzaniu prostaty, tak aby jej tkanki osiągnęły temperaturę wrzenia, a następnie odparowały. Drugi rodzaj to laserowa enukleacja, inaczej wyłuszczenie prostaty. Zabieg polega na pokawałkowaniu laserem prostaty. Kawałki te są następnie wypłukiwane przez pęcherz oraz cewkę moczową. Operacja laserowa zalecana jest szczególnie u osób, które stosują leki przeciwzakrzepowe np. w wyniku leczenia zakrzepów, migotania przedsionków czy w przypadku posiadania sztucznej zastawki serca. Jej zalety to między innymi krótki pobyt w szpitalu, małe ryzyko powikłań, natychmiastowa poprawa w przepływie i oddawaniu moczu. Główną wadę tego rodzaju zabiegów stanowi bolesne oddawanie moczu przez pewien okres po zabiegu oraz ryzyko infekcji w obrębie dróg moczowych, a także nagłe i naglące parcia na pęcherz. Warto pamięć o tym, że lekarz prowadzący po konsultacji z pacjentem wybierze z całą pewnością metodę najlepszą i najskuteczniejszą w danym przypadku.